Vruchtenduifprofiel
Groene muskaatduif (Ducula aenea)
Soort in één oogopslag
De groene muskaatduif (Ducula aenea) is een grote Aziatische bosduif met een lichtgrijze kop en onderzijde en metaalgroen tot bronskleurig glanzende bovenzijde. Het verspreidingsgebied loopt van India en Sri Lanka via Zuidoost-Azië tot Indonesië en de Filipijnen. Het bestand binnen het Europese Vruchtduivenproject is nog zeer klein en in opbouw.
- Verspreiding
- Van India en Sri Lanka via Myanmar, Zuid-China en Indochina tot het Maleise schiereiland; daarnaast Andamanen, Sumatra, Java, Borneo, Kleine Soenda-eilanden, Filipijnen, Sulawesi en verschillende omliggende eilandgroepen.
- Grootte / kenmerken
- ca. 40–47 cm | lichtgrijze kop en onderzijde, metaalgroen tot bronskleurig glanzende bovenzijde en kastanjebruine onderstaartdekveren | geslachten uiterlijk gelijkend
- Status
- Bestand nog in opbouw en zeer klein
Beschrijving
De groene muskaatduif behoort tot de wijder verspreide grote muskaatduiven van Azië. Kenmerkend zijn de lichtgrijze kop en onderzijde, de donkergroen tot bronskleurig glanzende vleugels en de kastanjebruine onderstaartdekveren. Mannetjes en vrouwtjes lijken uiterlijk sterk op elkaar. De soort wordt tegenwoordig verdeeld in elf ondersoorten met een groot en sterk versnipperd verspreidingsgebied van Zuid-Azië tot de Filipijnen en Sulawesi. De internationale bedreigingsstatus is verhoogd tot gevoelig. Betrouwbare herkomst, ondersoortbepaling en het vermijden van ongecontroleerde vermenging zijn daarom bijzonder belangrijk voor het zeer kleine projectbestand.
Profiel & korte gegevens van Groene muskaatduif
| Nederlandse naam | Groene muskaatduif |
|---|---|
| Duitse naam | Bronzefruchttaube |
| Wetenschappelijke naam | Ducula aenea |
| Geslacht | Ducula |
| Categorie | Ducula - muskaatduiven |
| Verspreiding | Van India en Sri Lanka via Myanmar, Zuid-China en Indochina tot het Maleise schiereiland; daarnaast Andamanen, Sumatra, Java, Borneo, Kleine Soenda-eilanden, Filipijnen, Sulawesi en verschillende omliggende eilandgroepen. |
| Ondersoorten | Elf erkende ondersoorten: D. a. sylvatica, D. a. pusilla, D. a. andamanica, D. a. consobrina, D. a. polia, D. a. palawanensis, D. a. fugaensis, D. a. nuchalis, D. a. aenea, D. a. intermedia en D. a. paulina. |
| Grootte / kenmerken | ca. 40–47 cm | lichtgrijze kop en onderzijde, metaalgroen tot bronskleurig glanzende bovenzijde en kastanjebruine onderstaartdekveren | geslachten uiterlijk gelijkend |
| Status | Bestand nog in opbouw en zeer klein |
Leefgebied en natuurlijk verspreidingsgebied
Tropisch en subtropisch laagland- en heuvellandbos, mangroven, bosranden, ouder secundair bos en boomrijke cultuurlandschappen.
Voeding binnen het Europese Vruchtduivenproject
De soort eet hoofdzakelijk vruchten en bessen en slikt ook relatief grote bosvruchten vaak in hun geheel door. In menselijke zorg moet een gevarieerd vruchtenrantsoen worden gecombineerd met uitgebalanceerd aanvullend voer voor frugivore duiven. Bij zulke grote vogels moeten voedselopname, lichaamsgewicht en conditie regelmatig worden geregistreerd.
Houderij binnen het Europese Vruchtduivenproject
Deze grote en actieve boomduif heeft een ruime, goed gestructureerde en permanent vorstvrije volière nodig met lange vrije vliegroutes, stabiele hoge zitplaatsen en beschermde terugtrekmogelijkheden. Meerdere voer- en uitwijkplaatsen beperken concurrentie. Vogels met verschillende of onduidelijke herkomst mogen niet zonder taxonomische en kweektechnische beoordeling worden samengebracht.
Kweek en nakweek
Grote muskaatduiven leggen doorgaans één ei. Bied rustige, hoog geplaatste en stevige nestplaatsen met sterk takmateriaal aan. Bij het zeer kleine bestand in opbouw moeten ondersoort, herkomst, paarvorming, afstamming, uitkomst en ontwikkeling van jongen volledig worden vastgelegd.
Ondersoorten en systematiek
Elf erkende ondersoorten: D. a. sylvatica, D. a. pusilla, D. a. andamanica, D. a. consobrina, D. a. polia, D. a. palawanensis, D. a. fugaensis, D. a. nuchalis, D. a. aenea, D. a. intermedia en D. a. paulina.
Bijzonderheden over de soort
De soort omvat elf regionaal gescheiden ondersoorten. Voor instandhoudingskweek zijn betrouwbare herkomst- en ondersoortgegevens belangrijker dan een indeling die uitsluitend op uiterlijk is gebaseerd.
Beschermingsstatus
| IUCN | Gevoelig |
|---|---|
| CITES | Niet vermeld |
| EU-soortenbescherming | Niet vermeld |
| Ringmaat | 11,0 mm |
Aanvullende bronnen
Afbeeldingen van de Groene muskaatduif
Beeldverantwoording
- Bronzefruchttaube (© Vogelpark Walsrode)
- Bronzefruchttaube (© Johannes Pfleiderer)
