Vruchtenduifprofiel

Witbuikmuskaatduif (Ducula forsteni)

Soort in één oogopslag

De witbuikmuskaatduif (Ducula forsteni) is een grote, contrastrijk groen-wit gekleurde muskaatduif uit Sulawesi en omliggende eilanden. De soort leeft in laagland-, heuvel- en bergbossen. Binnen het Europese Vruchtduivenproject is het bestand momenteel uiterst klein.

Verspreiding: Sulawesi, inclusief omliggende eilandgroepen zoals Sula, Togian en Peleng.
Grootte / kenmerken: ca. 42,5–51,5 cm | ongeveer 510 g | witte kop en buik, donkergroene borst en groene bovenzijde met grijze staartband | geslachten uiterlijk zeer gelijkend
Status: Uiterst klein projectbestand

Beschrijving

De witbuikmuskaatduif valt op door de combinatie van een witte kop en buik, donkergroene borst en groene bovenzijde. Met een lichaamslengte van ongeveer 42,5 tot 51,5 cm behoort de soort tot de grotere vertegenwoordigers van het geslacht Ducula. Mannetjes en vrouwtjes lijken sterk op elkaar; verschillen in grijze veren zijn onvoldoende voor een betrouwbare geslachtsbepaling. De soort is beperkt tot Sulawesi en enkele omliggende eilandgroepen. Door het uiterst kleine projectbestand zijn gecoördineerde paarvorming, betrouwbare afstammingsgegevens en uitwisseling tussen houders bijzonder belangrijk.

Profiel & korte gegevens van Witbuikmuskaatduif

Nederlandse naam	Witbuikmuskaatduif
Duitse naam	Weißbauch-Fruchttaube
Wetenschappelijke naam	Ducula forsteni
Geslacht	Ducula
Categorie	Ducula - muskaatduiven
Verspreiding	Sulawesi, inclusief omliggende eilandgroepen zoals Sula, Togian en Peleng.
Ondersoorten	Monotypisch; momenteel worden geen ondersoorten algemeen erkend.
Grootte / kenmerken	ca. 42,5–51,5 cm \| ongeveer 510 g \| witte kop en buik, donkergroene borst en groene bovenzijde met grijze staartband \| geslachten uiterlijk zeer gelijkend
Status	Uiterst klein projectbestand

Leefgebied en natuurlijk verspreidingsgebied

Primair en secundair bos van het laagland tot heuvel- en berggebieden; plaatselijk ook bosrestanten en boomrijke overgangszones.

Voeding binnen het Europese Vruchtduivenproject

De soort eet hoofdzakelijk vruchten en draagt daardoor bij aan de verspreiding van zaden in bosgebieden. In menselijke zorg moet het rantsoen bestaan uit een gevarieerd aanbod geschikte vruchten en uitgebalanceerd aanvullend voer voor frugivore duiven. Bij een zeer kleine instandhoudingspopulatie moeten lichaamsconditie en voedselopname regelmatig worden geregistreerd.

Houderij binnen het Europese Vruchtduivenproject

Deze grote, krachtige bosduif heeft een ruime volière nodig met vrije vlieglijnen, stabiele hoge zitplaatsen en dicht beplante of afgeschermde rustzones. Het voorkomen in bergbossen mag niet als koudebestendigheid worden geïnterpreteerd; de huisvesting moet vorstvrij en klimatologisch stabiel blijven. Verstoring, concurrentie bij voerplaatsen en ongeschikte combinaties met andere soorten moeten worden vermeden.

Kweek en nakweek

Grote muskaatduiven leggen doorgaans één ei. Bied rustige, hoog geplaatste en goed beschutte nestplatforms aan. Door het uiterst kleine projectbestand moeten paarkeuze, afstamming, uitkomstdata en opfokresultaten bijzonder zorgvuldig worden gecoördineerd en vastgelegd. Exacte termijnen mogen alleen worden vermeld wanneer zij door bevestigde projectgegevens worden ondersteund.

Ondersoorten en systematiek

Monotypisch; momenteel worden geen ondersoorten algemeen erkend.

Bijzonderheden over de soort

Het sterke contrast tussen de witte buik en donkergroene borst maakt de soort onmiskenbaar. Het beperkte verspreidingsgebied in de Sulawesi-regio benadrukt het belang van gecoördineerd populatiebeheer in menselijke zorg.

Beschermingsstatus

IUCN	Niet bedreigd
CITES	Niet vermeld
EU-soortenbescherming	Niet vermeld
Ringmaat	10,0 mm

Aanvullende bronnen

Afbeeldingen van de Witbuikmuskaatduif

Afbeelding van Witbuikmuskaatduif (Ducula forsteni) — Weißbauch-Fruchttaube (© Seth Martens)