Vruchtenduifprofiel
Australische muskaatduif (Ducula spilorrhoa)

Soort in één oogopslag
De Australische muskaatduif (Ducula spilorrhoa) is een grote witte tot crèmekleurige muskaatduif met zwarte slagpennen en donkere vlekken op de onderstaartdekveren. De soort leeft in Nieuw-Guinea, op omliggende eilanden en in Noord-Australië. Het bestand binnen het Europese Vruchtduivenproject is klein.
- Verspreiding
- Nieuw-Guinea, inclusief de Aru-eilanden en andere omliggende eilandgroepen, en Noord-Australië van de Kimberley-regio via het Northern Territory tot oostelijk Queensland.
- Grootte / kenmerken
- ca. 38–44 cm | ongeveer 380–550 g | wit tot crèmekleurig verenkleed, zwarte slagpennen en donkere vlekken op onderstaartdekveren en dijen | geslachten uiterlijk gelijkend
- Status
- Projectbestand klein
Beschrijving
De Australische muskaatduif behoort tot het complex van bonte muskaatduiven, maar wordt tegenwoordig meestal als zelfstandige soort behandeld. Het lichte verenkleed contrasteert sterk met de zwarte slagpennen; donkere vlekken op dijen en onderstaartdekveren helpen de soort van verwante duiven te onderscheiden. Mannetjes en vrouwtjes lijken uiterlijk op elkaar. In Australië zijn duidelijke seizoensbewegingen tussen vasteland, eilanden, broedkolonies en vruchtrijke voedselgebieden goed gedocumenteerd. Het kleine projectbestand moet met bijzondere aandacht voor herkomst en taxonomische identiteit worden beheerd.
Profiel & korte gegevens van Australische muskaatduif
| Nederlandse naam | Australische muskaatduif |
|---|---|
| Duitse naam | Kaiserfruchttaube |
| Wetenschappelijke naam | Ducula spilorrhoa |
| Geslacht | Ducula |
| Categorie | Ducula - muskaatduiven |
| Verspreiding | Nieuw-Guinea, inclusief de Aru-eilanden en andere omliggende eilandgroepen, en Noord-Australië van de Kimberley-regio via het Northern Territory tot oostelijk Queensland. |
| Ondersoorten | Monotypisch volgens actuele internationale checklists. De taxonomische afbakening binnen het complex van bonte muskaatduiven is historisch verschillend behandeld; Ducula subflavescens en enkele andere regionale vormen worden nu meestal als afzonderlijke soorten erkend. |
| Grootte / kenmerken | ca. 38–44 cm | ongeveer 380–550 g | wit tot crèmekleurig verenkleed, zwarte slagpennen en donkere vlekken op onderstaartdekveren en dijen | geslachten uiterlijk gelijkend |
| Status | Projectbestand klein |
Leefgebied en natuurlijk verspreidingsgebied
Kust- en laaglandbos, mangroven, moerasbos, bosranden, boomrijke savanne en plaatselijk parken en tuinen met vruchtdragende bomen.
Voeding binnen het Europese Vruchtduivenproject
De soort eet vrijwel uitsluitend vruchten en kan vruchten met grote zaden doorslikken. Daardoor speelt zij een belangrijke rol bij de verspreiding van zaden tussen bos- en eilandgebieden. In menselijke zorg moet een gevarieerd vruchtenrantsoen worden gecombineerd met geschikt aanvullend voer voor frugivore duiven; meerdere goed bereikbare voerplaatsen beperken concurrentie.
Houderij binnen het Europese Vruchtduivenproject
Deze krachtige en langdurig vliegende soort heeft veel bruikbare vliegruimte, stabiele hoge zitplaatsen en beschermde rustzones nodig. De huisvesting moet het hele jaar vorstvrij zijn en meerdere voer- en uitwijkplaatsen bieden. Bij groepshuisvesting vragen seizoensgebonden onrust, paarvorming en mogelijke concurrentie nauwkeurige observatie.
Kweek en nakweek
In het wild vormt de soort plaatselijk grote broedkolonies op eilanden; elk paar bouwt een eenvoudig takkennest en legt doorgaans één ei. In de volière moeten rustige, hoog geplaatste en stevige nestplaatsen worden aangeboden. Projectgegevens over paargedrag, broedverloop, uitkomst en opfok moeten systematisch worden vastgelegd zonder gegevens uit wilde populaties ongecontroleerd over te nemen.
Ondersoorten en systematiek
Monotypisch volgens actuele internationale checklists. De taxonomische afbakening binnen het complex van bonte muskaatduiven is historisch verschillend behandeld; Ducula subflavescens en enkele andere regionale vormen worden nu meestal als afzonderlijke soorten erkend.
Bijzonderheden over de soort
De soort legt seizoensgebonden aanzienlijke afstanden af tussen eilanden, vasteland en voedselgebieden. In Noord-Australië kunnen grote broed- en slaapgroepen ontstaan.
Beschermingsstatus
| IUCN | Niet bedreigd |
|---|---|
| CITES | Niet vermeld |
| EU-soortenbescherming | Niet vermeld |
| Ringmaat | 11,0 mm |
Aanvullende bronnen
Afbeeldingen van de Australische muskaatduif


Beeldverantwoording
- Kaiserfruchttaube (© Johannes Pfleiderer)
- Kopfansicht der Kaiserfruchttaube (© Johannes Pfleiderer)
- Färbung der Unterschwanzdecken von Kaiserfruchttaube (rechts) und Zweifarben-Fruchttaube (links) im Vergleich (© Seth Martens)
- Schnabelfärbung von Kaiserfruchttaube (rechts) und Zweifarben-Fruchttaube (links) im Vergleich (© Seth Martens)
- Kaiserfruchttaube (© Simon Bruslund)
- Unterschwanzdecken der Kaiserfruchttaube (© Johannes Pfleiderer)
- Vergleich Elster- (hinten) und Kaiserfruchttaube (vorne) (© Johannes Pfleiderer)
- Vergleich Elster- (links) und Kaiserfruchttaube (rechts) (© Johannes Pfleiderer)
- Vergleich der Unterschwanzdecken von Elster- (links) und Kaiserfruchttaube (rechts) (© Johannes Pfleiderer)
