Vruchtenduifprofiel
Pareljufferduif (Ptilinopus perlatus)
Soort in één oogopslag
De pareljufferduif (Ptilinopus perlatus) is een grote vruchtduif van Nieuw-Guinea met een olijfgroene kop, lichte keel en opvallende roze vlekken op de vleugeldekveren. Drie ondersoorten bewonen verschillende delen van Nieuw-Guinea en omliggende eilandgroepen. Het projectbestand is klein.
- Verspreiding
- Nieuw-Guinea en de west-Papoeaanse eilanden, Aru-eilanden, Yapen en de D'Entrecasteaux-archipel.
- Grootte / kenmerken
- ca. 25–27 cm | olijfgroene kop, lichte keel, grijze tot bronskleurige borst en roze vlekken op de vleugeldekveren | geslachten uiterlijk gelijkend
- Status
- Projectbestand klein
Beschrijving
De pareljufferduif is goed herkenbaar aan de roze vlekken op de vleugeldekveren en de lichte tot witachtige keel. Het overige verenkleed combineert olijfgroene, grijze en bronskleurige tinten. Mannetjes en vrouwtjes lijken uiterlijk op elkaar. Drie ondersoorten zijn verdeeld over westelijk, noordelijk en zuidelijk Nieuw-Guinea en omliggende eilandgroepen. De soort kan bij rijke vruchtdracht in kleine groepen optreden. Het kleine projectbestand moet zorgvuldig op herkomst, ondersoort en afstamming worden beheerd.
Profiel & korte gegevens van Pareljufferduif
| Nederlandse naam | Pareljufferduif |
|---|---|
| Duitse naam | Perlenfruchttaube |
| Wetenschappelijke naam | Ptilinopus perlatus |
| Geslacht | Ptilinopus |
| Categorie | Ptilinopus - jufferduiven |
| Verspreiding | Nieuw-Guinea en de west-Papoeaanse eilanden, Aru-eilanden, Yapen en de D'Entrecasteaux-archipel. |
| Ondersoorten | Ptilinopus p. perlatus – west-Papoeaanse eilanden en noordwestelijk Nieuw-Guinea | P. p. plumbeicollis – noordelijk en noordoostelijk Nieuw-Guinea | P. p. zonurus – zuidelijk Nieuw-Guinea, de Aru-eilanden en de D'Entrecasteaux-archipel. |
| Grootte / kenmerken | ca. 25–27 cm | olijfgroene kop, lichte keel, grijze tot bronskleurige borst en roze vlekken op de vleugeldekveren | geslachten uiterlijk gelijkend |
| Status | Projectbestand klein |
Leefgebied en natuurlijk verspreidingsgebied
Tropisch laagland- en heuvellandbos, bosranden, ouder secundair bos, galerijbos en boomrijke cultuurlandschappen.
Voeding binnen het Europese Vruchtduivenproject
De soort eet hoofdzakelijk vruchten en bessen en neemt ook middelgrote boomvruchten op. In menselijke zorg moet een gevarieerd vruchtenrantsoen worden gecombineerd met uitgebalanceerd aanvullend voer voor frugivore duiven. Bij grotere vruchtduiven moeten lichaamsgewicht, conditie en voedselopname regelmatig worden gevolgd.
Houderij binnen het Europese Vruchtduivenproject
Deze krachtige soort heeft een ruime, goed gestructureerde en permanent vorstvrije volière nodig met vrije vliegroutes, stabiele hoge zitplaatsen en beschermde terugtrekmogelijkheden. Meerdere voer- en uitwijkplaatsen beperken concurrentie bij de huisvesting van kleine groepen.
Kweek en nakweek
Bied rustige, hoog geplaatste en stevige nestplaatsen met geschikt takmateriaal aan. Bij het kleine projectbestand moeten ondersoort, herkomst, paarvorming, afstamming, eileg, uitkomst en ontwikkeling van jongen volledig worden vastgelegd.
Ondersoorten en systematiek
Ptilinopus p. perlatus – west-Papoeaanse eilanden en noordwestelijk Nieuw-Guinea | P. p. plumbeicollis – noordelijk en noordoostelijk Nieuw-Guinea | P. p. zonurus – zuidelijk Nieuw-Guinea, de Aru-eilanden en de D'Entrecasteaux-archipel.
Bijzonderheden over de soort
De roze vlekken op de vleugeldekveren lijken van dichtbij op parels en gaven de soort haar Nederlandse en Duitse naam. Bij vruchtdragende bomen kan zij kleine groepen vormen.
Beschermingsstatus
| IUCN | Niet bedreigd |
|---|---|
| CITES | Niet vermeld |
| EU-soortenbescherming | Niet vermeld |
| Ringmaat | 8,0 mm |
Aanvullende bronnen
Afbeeldingen van de Pareljufferduif
Beeldverantwoording
Perlenfruchttaube im Zoo Köln (© Thomas Breuer)
