Vruchtenduifprofiel
Pacifische muskaatduif (Ducula pacifica)
Soort in één oogopslag
De Pacifische muskaatduif (Ducula pacifica) is een grote vruchtenetende duif van Melanesië en Polynesië. Kenmerkend zijn de lichtgrijze tot rozig grijze onderzijde en de duidelijke knobbel aan de snavelbasis, die bij mannetjes meestal sterker ontwikkeld is. De soort is momenteel niet vertegenwoordigd binnen het Europese Vruchtduivenproject.
- Verspreiding
- Eilanden ten noorden en zuidoosten van Nieuw-Guinea, van de Bismarck- en Louisiade-archipels via de Salomonseilanden en Vanuatu tot Fiji, Samoa, Tonga, Niue en de Cookeilanden.
- Grootte / kenmerken
- ca. 36–41 cm | ongeveer 370–420 g | grijze tot rozig grijze onderzijde, donkerdere bovenzijde en een duidelijke knobbel aan de snavelbasis, meestal groter bij het mannetje
- Status
- Momenteel niet vertegenwoordigd in het projectbestand
Beschrijving
De Pacifische muskaatduif komt voor op talrijke eilandgroepen in het zuidwestelijke en centrale deel van de Stille Oceaan. De krachtige bouw, grijze tot rozig grijze verenkleuren en opvallende snavelknobbel maken de soort goed herkenbaar. Zij kan tussen eilanden en ver uit elkaar liggende fruitbomen vliegen en zich bij rijke voedselbronnen in grotere groepen verzamelen. Er worden twee ondersoorten erkend. Omdat de soort momenteel niet in het project wordt gehouden, moeten gegevens over huisvesting en kweek duidelijk als algemene vakkennis en niet als eigen projectervaring worden aangeduid.
Profiel & korte gegevens van Pacifische muskaatduif
| Nederlandse naam | Pacifische muskaatduif |
|---|---|
| Duitse naam | Tongafruchttaube |
| Wetenschappelijke naam | Ducula pacifica |
| Geslacht | Ducula |
| Categorie | Ducula - muskaatduiven |
| Verspreiding | Eilanden ten noorden en zuidoosten van Nieuw-Guinea, van de Bismarck- en Louisiade-archipels via de Salomonseilanden en Vanuatu tot Fiji, Samoa, Tonga, Niue en de Cookeilanden. |
| Ondersoorten | Ducula p. pacifica – van de Louisiade-archipel via de Salomonseilanden, Vanuatu en Fiji tot Samoa, Tonga, Niue en de Cookeilanden | Ducula p. sejuncta – kleinere eilanden ten noorden van Nieuw-Guinea en de westelijke Bismarckarchipel. |
| Grootte / kenmerken | ca. 36–41 cm | ongeveer 370–420 g | grijze tot rozig grijze onderzijde, donkerdere bovenzijde en een duidelijke knobbel aan de snavelbasis, meestal groter bij het mannetje |
| Status | Momenteel niet vertegenwoordigd in het projectbestand |
Leefgebied en natuurlijk verspreidingsgebied
Tropisch laagland- en bergbos op eilanden, bosranden, secundair bos en boomrijke cultuurlandschappen met vruchtdragende bomen.
Voeding binnen het Europese Vruchtduivenproject
De soort eet hoofdzakelijk vruchten, maar neemt ook jonge bladeren en bloemen op. In menselijke zorg moet het rantsoen bestaan uit een gevarieerd aanbod geschikte vruchten en uitgebalanceerd aanvullend voer voor frugivore duiven. Door de grootte en activiteit van de soort moeten voerplaatsen meerdere vogels tegelijk zonder concurrentie laten eten.
Houderij binnen het Europese Vruchtduivenproject
Als krachtige eilandduif die langdurig kan vliegen, heeft de soort veel bruikbare vliegruimte, stabiele hoge zitplaatsen en beschermde rustzones nodig. De huisvesting moet het hele jaar vorstvrij zijn en een tegen weersinvloeden beschermd binnenverblijf bieden. Bij groepshuisvesting vragen voldoende afstand, meerdere voerplaatsen en gedrag tijdens seizoensgebonden paarvorming nauwkeurige observatie.
Kweek en nakweek
De soort bouwt in bomen of op hoge plaatsen een eenvoudig takkennest; het legsel bestaat doorgaans uit één ei. In de volière moeten stevige hoge nestplatforms en geschikt nestmateriaal beschikbaar zijn. Omdat de soort momenteel niet in het projectbestand voorkomt, ontbreken recente projectgegevens over broedduur, opfok en paargedrag.
Ondersoorten en systematiek
Ducula p. pacifica – van de Louisiade-archipel via de Salomonseilanden, Vanuatu en Fiji tot Samoa, Tonga, Niue en de Cookeilanden | Ducula p. sejuncta – kleinere eilanden ten noorden van Nieuw-Guinea en de westelijke Bismarckarchipel.
Bijzonderheden over de soort
De opvallende knobbel aan de snavelbasis en regelmatige vluchten tussen eilanden zijn kenmerkend voor de soort. Op veel eilanden in de Stille Oceaan heeft zij bovendien culturele betekenis en is zij lokaal bekend onder namen als “Lupe”.
Beschermingsstatus
| IUCN | Niet bedreigd |
|---|---|
| CITES | Niet vermeld |
| EU-soortenbescherming | Niet vermeld |
| Ringmaat | 11,0 mm |
Aanvullende bronnen
Afbeeldingen van de Pacifische muskaatduif
Beeldverantwoording
Schwarzhöcker-Fruchttaube bei Henk Naberman (© Johannes Pfleiderer)
