Tongafruchttaube (Ducula pacifica)

Jufferduif-profiel

Pacifische muskaatduif

Ducula pacifica

Welkom bij het soortenprofiel van de Pacifische muskaatduif (Ducula pacifica). Het vastgelegde natuurlijke verspreidingsgebied omvat Wigi-eilanden (Molukken); Raja-Ampat-eilanden, Biak, Numfor, Meos Num (Nieuw-Guinea voor de kust). Met een lichaamslengte van 41-43 cm behoort deze soort tot Ducula – de grote muskaatduiven. Binnen het European Fruit Dove Project is de huidige status: momenteel niet vertegenwoordigd in het projectbestand. Deze pagina bundelt verspreidingsgegevens, herkenningskenmerken en praktijkerva…

Profiel & korte gegevens van Pacifische muskaatduif

Nederlandse naamPacifische muskaatduif
Duitse naamTongafruchttaube
Wetenschappelijke naamDucula pacifica
GeslachtDucula
CategorieDucula - muskaatduiven
VerspreidingWigi-eilanden (Molukken); Raja-Ampat-eilanden, Biak, Numfor, Meos Num (Nieuw-Guinea voor de kust)
Ondersoorten1. Ducula m. myristicivora – Wigi-eilanden, Raja-Ampat-eilanden | 2. Ducula myristicivora geelvinkiana – Biak, Numfor, Meos Num
Grootte / kenmerken41-43 cm | Geen betrouwbare uiterlijke geslachtskenmerken voor man/vrouw.
Statusmomenteel niet vertegenwoordigd in het projectbestand

Leefgebied en natuurlijk verspreidingsgebied

primaire en secundaire bossen op kleinere eilanden, agrarisch gebied met fruitbomen.

Voeding binnen het European Fruit Dove Project

Strikt vruchtenetend. Eet vooral uiteenlopende vlezige bosvruchten en wilde bessen, zoals wilde vijgen, nootmuskaatachtigen en lauriervruchten, die in hun geheel worden doorgeslikt. In menselijke verzorging: hoogwaardig fruchttauben-/vruchtenduivenvoer met fijne pellets of granulaat met laag ijzergehalte, blokjes zacht fruit zoals papaja, meloen, rijpe peer en banaan, plus bessen.

Houderij binnen het European Fruit Dove Project

Zeer grote en vliegactieve duivensoort. Heeft ruim bemeten volières nodig met veel vrije vliegruimte en hoge zitstokken. Als tropische kroonlaagbewoner moet de soort vorstvrij worden gehouden; in de winter is een verwarmd nachthok, bij voorkeur niet onder 10–15 °C, sterk aan te raden.

Kweek en nakweek

Typische één-ei-broeder; het legsel bestaat vrijwel altijd uit één ei. De broedduur bedraagt meestal ongeveer 24–26 dagen, de nestperiode circa 25–30 dagen. Zeer stabiele nestplatforms hoog in de volière en grof nestmateriaal zoals stevige twijgen zijn nodig.

Ondersoorten en systematiek

  • Ducula m. myristicivora – Wigi-eilanden, Raja-Ampat-eilanden | 2. Ducula myristicivora geelvinkiana – Biak, Numfor, Meos Num

Bijzonderheden over de soort

Speelt een centrale rol in de mythologie en cultuur van veel Polynesische volkeren; werd historisch op eilanden als huisdier gehouden.

Beschermingsstatus

IUCNLC (Niet bedreigd)
CITESNiet vermeld
EU-soortenbeschermingNiet vermeld

Aanvullende bronnen

Beeldverantwoording

Schwarzhöcker-Fruchttaube bei Henk Naberman (© Johannes Pfleiderer)

Nach oben scrollen