Inselfruchttaube (Ducula rosacea)

Jufferduif-profiel

Roze muskaatduif

Ducula rosacea

Welkom bij het soortenprofiel van de Roze muskaatduif (Ducula rosacea). Het vastgelegde natuurlijke verspreidingsgebied omvat Sumatra, Java, Sulawesi, kleine Soenda-eilanden, Timor. Met een lichaamslengte van 39-44 cm behoort deze soort tot Ducula – de grote muskaatduiven. Binnen het European Fruit Dove Project is de huidige status: klein bestand, groeit momenteel door goede kweekresultaten. Deze pagina bundelt verspreidingsgegevens, herkenningskenmerken en praktijkervaringen uit de verzorging, zodat houders en kw…

Profiel & korte gegevens van Roze muskaatduif

Nederlandse naamRoze muskaatduif
Duitse naamInselfruchttaube
Wetenschappelijke naamDucula rosacea
GeslachtDucula
CategorieDucula - muskaatduiven
VerspreidingSumatra, Java, Sulawesi, kleine Soenda-eilanden, Timor
Ondersoortengeen
Grootte / kenmerken39-44 cm | Geen betrouwbare uiterlijke geslachtskenmerken voor man/vrouw.
Statusklein bestand, groeit momenteel door goede kweekresultaten

Leefgebied en natuurlijk verspreidingsgebied

Monsunwälder, Küstenbuschwerk en secundaire biotopen auf kleinen Eilanden.

Voeding binnen het European Fruit Dove Project

Strikt vruchtenetend. Eet vooral uiteenlopende vlezige bosvruchten en wilde bessen, zoals wilde vijgen, nootmuskaatachtigen en lauriervruchten, die in hun geheel worden doorgeslikt. In menselijke verzorging: hoogwaardig fruchttauben-/vruchtenduivenvoer met fijne pellets of granulaat met laag ijzergehalte, blokjes zacht fruit zoals papaja, meloen, rijpe peer en banaan, plus bessen.

Houderij binnen het European Fruit Dove Project

Zeer grote en vliegactieve duivensoort. Heeft ruim bemeten volières nodig met veel vrije vliegruimte en hoge zitstokken. Als tropische kroonlaagbewoner moet de soort vorstvrij worden gehouden; in de winter is een verwarmd nachthok, bij voorkeur niet onder 10–15 °C, sterk aan te raden.

Kweek en nakweek

Typische één-ei-broeder; het legsel bestaat vrijwel altijd uit één ei. De broedduur bedraagt meestal ongeveer 24–26 dagen, de nestperiode circa 25–30 dagen. Zeer stabiele nestplatforms hoog in de volière en grof nestmateriaal zoals stevige twijgen zijn nodig.

Ondersoorten en systematiek

geen

Bijzonderheden over de soort

Door het beperkte eilandverspreidingsgebied gevoelig voor habitatverlies; produceert in vlucht een opvallend luid vleugelgeluid.

Beschermingsstatus

IUCNLC (Niet bedreigd)
CITESNiet vermeld
EU-soortenbeschermingNiet vermeld

Aanvullende bronnen

Beeldverantwoording

  • Inselfruchttaube (© Johannes Pfleiderer)
  • Inselfruchttauben (© Seth Martens)
  • Inselfruchttauben (© Johannes Pfleiderer)
Nach oben scrollen