Vruchtenduifprofiel
Oranjebuikjufferduif (Ptilinopus iozonus)
Soort in één oogopslag
De oranjebuikjufferduif (Ptilinopus iozonus) is een kleine, overwegend groene vruchtduif met een feloranje vlek op onderborst en buik. De soort leeft in Nieuw-Guinea en op verschillende eilandgroepen ten westen en zuiden daarvan. Het bestand binnen het Europese Vruchtduivenproject is klein.
- Verspreiding
- Nieuw-Guinea inclusief Yapen, plus Raja Ampat, de Aru-eilanden en andere westelijk gelegen eilanden.
- Grootte / kenmerken
- ca. 20–22 cm | overwegend groen verenkleed, ronde oranje buikvlek, kleine violette schoudertekening en lichte staartpunt | vrouwtje meestal matter en grijzer aan kin en kop
- Status
- Projectbestand klein
Beschrijving
De oranjebuikjufferduif is goed herkenbaar aan de ronde feloranje buikvlek, groene basiskleur en kleine violette schoudertekening. Mannetjes en vrouwtjes lijken op elkaar, maar vrouwtjes zijn meestal matter en grijzer aan kin en kop. Vijf ondersoorten bewonen verschillende delen van Nieuw-Guinea, Raja Ampat en de Aru-eilanden. De soort beweegt zich snel door dichte boomkronen. Bij het kleine projectbestand moeten herkomst, ondersoort en kweekresultaten zorgvuldig worden geregistreerd.
Profiel & korte gegevens van Oranjebuikjufferduif
| Nederlandse naam | Oranjebuikjufferduif |
|---|---|
| Duitse naam | Orangebauch-Fruchttaube |
| Wetenschappelijke naam | Ptilinopus iozonus |
| Geslacht | Ptilinopus |
| Categorie | Ptilinopus - jufferduiven |
| Verspreiding | Nieuw-Guinea inclusief Yapen, plus Raja Ampat, de Aru-eilanden en andere westelijk gelegen eilanden. |
| Ondersoorten | Ptilinopus i. iozonus – Aru-eilanden | P. i. humeralis – west-Papoeaanse eilanden en noordwestelijk Nieuw-Guinea | P. i. iobiensis – Yapen en noordelijk Nieuw-Guinea inclusief omliggende eilanden | P. i. pseudohumeralis – centraal zuidelijk Nieuw-Guinea in het gebied van de bovenloop van de Fly River | P. i. finschi – Huon-schiereiland en zuidoostelijk Nieuw-Guinea. |
| Grootte / kenmerken | ca. 20–22 cm | overwegend groen verenkleed, ronde oranje buikvlek, kleine violette schoudertekening en lichte staartpunt | vrouwtje meestal matter en grijzer aan kin en kop |
| Status | Projectbestand klein |
Leefgebied en natuurlijk verspreidingsgebied
Laaglandregenwoud, moeras- en uiterwaardbos, galerijbos, bosranden en ouder secundair bos.
Voeding binnen het Europese Vruchtduivenproject
De soort eet hoofdzakelijk kleine vruchten, bessen en vijgen. In menselijke zorg moet een gevarieerd aanbod passend kleine vruchten worden gecombineerd met uitgebalanceerd aanvullend voer voor frugivore duiven. Voerplaatsen kunnen op verschillende hoogten worden aangeboden.
Houderij binnen het Europese Vruchtduivenproject
Deze zeer beweeglijke soort heeft een ruime, dicht beplante en permanent vorstvrije volière nodig met korte vrije vliegroutes, fijne zitstokken en verschillende beschermde terugtrekmogelijkheden. Visuele afscherming en meerdere voerplaatsen beperken concurrentie en onrust.
Kweek en nakweek
Bied rustige, goed beschutte nestmandjes of kleine verhoogde platforms met fijn takmateriaal aan. Onnodige controles moeten worden vermeden. Bij het kleine projectbestand moeten paarvorming, ondersoort, afstamming, uitkomst en ontwikkeling van jongen volledig worden vastgelegd.
Ondersoorten en systematiek
Ptilinopus i. iozonus – Aru-eilanden | P. i. humeralis – west-Papoeaanse eilanden en noordwestelijk Nieuw-Guinea | P. i. iobiensis – Yapen en noordelijk Nieuw-Guinea inclusief omliggende eilanden | P. i. pseudohumeralis – centraal zuidelijk Nieuw-Guinea in het gebied van de bovenloop van de Fly River | P. i. finschi – Huon-schiereiland en zuidoostelijk Nieuw-Guinea.
Bijzonderheden over de soort
De feloranje buikvlek is onmiskenbaar. De correcte spelling van de noordelijke ondersoort is Ptilinopus iozonus iobiensis.
Beschermingsstatus
| IUCN | Niet bedreigd |
|---|---|
| CITES | Niet vermeld |
| EU-soortenbescherming | Niet vermeld |
| Ringmaat | 7,0 mm |
Aanvullende bronnen
Afbeeldingen van de Oranjebuikjufferduif
Beeldverantwoording
Orangebauch-Fruchttaube (© Johannes Pfleiderer)
