Jufferduif-profiel
Wallacejufferduif
Ptilinopus wallacii
Welkom bij het soortenprofiel van de Wallacejufferduif (Ptilinopus wallacii). Het vastgelegde natuurlijke verspreidingsgebied omvat Zuidelijke Molukken, Tanimbar- en Aru-eilanden, zuidwestelijk Nieuw-Guinea. Met een lichaamslengte van 24-28 cm behoort deze soort tot de jufferduiven van de Australaziatische regio. Binnen het European Fruit Dove Project is de huidige status: momenteel niet meer vertegenwoordigd in het projectbestand; het laatste bekende Europese exemplaar is gestorven. Deze pagina bundelt verspreidi…
Description
Welkom bij het soortenprofiel van de Wallacejufferduif (Ptilinopus wallacii). Het vastgelegde natuurlijke verspreidingsgebied omvat Zuidelijke Molukken, Tanimbar- en Aru-eilanden, zuidwestelijk Nieuw-Guinea. Met een lichaamslengte van 24-28 cm behoort deze soort tot de jufferduiven van de Australaziatische regio. Binnen het European Fruit Dove Project is de huidige status: momenteel niet meer vertegenwoordigd in het projectbestand; het laatste bekende Europese exemplaar is gestorven. Deze pagina bundelt verspreidingsgegevens, herkenningskenmerken en praktijkervaringen uit de verzorging, zodat houders en kwekers kennis kunnen uitwisselen en de duurzame instandhoudingskweek van deze soort kunnen ondersteunen.
Profiel & korte gegevens van Wallacejufferduif
| Nederlandse naam | Wallacejufferduif |
|---|---|
| Duitse naam | Weißkehl-Fruchttaube |
| Wetenschappelijke naam | Ptilinopus wallacii |
| Geslacht | Ptilinopus |
| Categorie | Ptilinopus - jufferduiven |
| Verspreiding | Zuidelijke Molukken, Tanimbar- en Aru-eilanden, zuidwestelijk Nieuw-Guinea |
| Ondersoorten | geen |
| Grootte / kenmerken | 24-28 cm | De oranje borstkleur is bij het mannetje intenser dan bij het vrouwtje. |
| Status | momenteel niet meer vertegenwoordigd in het projectbestand; het laatste bekende Europese exemplaar is gestorven |
Leefgebied en natuurlijk verspreidingsgebied
tropische vochtige laaglandbossen, moerasbossen en dichte secundaire biotopen.
Voeding binnen het European Fruit Dove Project
Vruchtenetend. Gespecialiseerd in kleine bosbessen en vijgen die typisch zijn voor jufferduiven. In menselijke verzorging: fijn fruitduivengranulaat, gemengde bessen zoals vlierbessen en aalbessen, en fijn gesneden zoet fruit.
Houderij binnen het European Fruit Dove Project
Kleine tot middelgrote, zeer kleurrijke volièrevogel. Heeft een goed gestructureerde, beplante volière met fijne takken nodig. Omdat het tropische vogels zijn, is jaarrond houden bij minimumtemperaturen van ongeveer 18–20 °C in een verwarmd nachthok aanbevolen.
Kweek en nakweek
De kweek geldt als veeleisend. Paren hebben absolute rust nodig en kunnen gevoelig reageren op nestcontroles. Het legsel bestaat meestal uit één ei; de broedduur bedraagt ongeveer 18–20 dagen. Bied fijne twijgen en kokosvezels als nestmateriaal aan.
Ondersoorten en systematiek
geen
Bijzonderheden over de soort
Heeft opvallend witte flanken en een brede zwarte borstband; visueel nauwelijks met een andere soort te verwarren.
Beschermingsstatus
| CITES | Niet vermeld |
|---|---|
| EU-soortenbescherming | Niet vermeld |
Aanvullende bronnen
Afbeeldingen van de Wallacejufferduif
Beeldverantwoording
Weißkehl-Fruchttaube (© Valentin Castiñeira)