Vruchtenduifprofiel

Witte muskaatduif (Ducula luctuosa)

Soort in één oogopslag

De witte muskaatduif (Ducula luctuosa) is een grote, overwegend witte muskaatduif met zilvergrijze slagpennen die donker zijn afgezet. De soort komt voor op Sulawesi en omliggende eilanden en gebruikt laaglandbos, mangrove en veranderde bosgebieden. Het bestand binnen het Europese Vruchtduivenproject geldt momenteel als veiliggesteld.

Verspreiding: Sulawesi en omliggende eilanden, waaronder de Sula-eilanden.
Grootte / kenmerken: ca. 37–48 cm | ongeveer 410 g | overwegend wit verenkleed, zilvergrijze slagpennen met donkere randen en donkere tekening aan buik en onderstaart | geslachten uiterlijk gelijkend
Status: Projectbestand veiliggesteld

Beschrijving

De witte muskaatduif is van de bonte muskaatduif te onderscheiden door de licht zilvergrijze, donker omrande slagpennen. Donkere veren aan buik, dijen en onderstaart kunnen het verenkleed een licht gevlekt uiterlijk geven. Mannetjes en vrouwtjes lijken uiterlijk op elkaar. De soort is beperkt tot Sulawesi en omliggende eilanden, maar toont zich relatief flexibel in de keuze van leefgebied. Het veiliggestelde projectbestand biedt een goede basis om afstamming, kweekresultaten en ervaringen uit de huisvesting langdurig te documenteren.

Profiel & korte gegevens van Witte muskaatduif

Nederlandse naam	Witte muskaatduif
Duitse naam	Elsterfruchttaube
Wetenschappelijke naam	Ducula luctuosa
Geslacht	Ducula
Categorie	Ducula - muskaatduiven
Verspreiding	Sulawesi en omliggende eilanden, waaronder de Sula-eilanden.
Ondersoorten	Monotypisch; momenteel worden geen ondersoorten algemeen erkend.
Grootte / kenmerken	ca. 37–48 cm \| ongeveer 410 g \| overwegend wit verenkleed, zilvergrijze slagpennen met donkere randen en donkere tekening aan buik en onderstaart \| geslachten uiterlijk gelijkend
Status	Projectbestand veiliggesteld

Leefgebied en natuurlijk verspreidingsgebied

Tropisch laaglandbos, open en secundair bos, mangroven en sterker veranderde bos- en cultuurlandschappen.

Voeding binnen het Europese Vruchtduivenproject

De soort eet hoofdzakelijk vruchten en bessen en zoekt voedsel vooral in bomen en grotere struiken. In menselijke zorg is een gevarieerd vruchtenrantsoen in combinatie met geschikt aanvullend voer voor frugivore duiven aan te bevelen. Voedselopname, lichaamsgewicht en verdraagzaamheid van afzonderlijke bestanddelen moeten binnen het project consequent worden vastgelegd.

Houderij binnen het Europese Vruchtduivenproject

De soort heeft een ruime volière nodig met open vliegruimte, hoge zitplaatsen en beschutte zones. Omdat zij ook bosranden en opener leefgebied gebruikt, moet het verblijf vrije vlieglijnen combineren met gestructureerde rustplaatsen. Een vorstvrije huisvesting gedurende het hele jaar en zorgvuldige observatie bij samenhuisvesting blijven noodzakelijk.

Kweek en nakweek

Het legsel bestaat gewoonlijk uit één ei. Rustige, hoog geplaatste en stabiele nestplaatsen met geschikt takmateriaal ondersteunen ongestoord broedgedrag. Omdat het projectbestand als veiliggesteld geldt, moeten paarvorming, broedverloop, uitkomst en ontwikkeling van jongen consequent worden geregistreerd om soortspecifieke ervaring betrouwbaar te houden.

Ondersoorten en systematiek

Monotypisch; momenteel worden geen ondersoorten algemeen erkend.

Bijzonderheden over de soort

De zilvergrijze in plaats van zwarte slagpennen zijn een belangrijk onderscheid met de vergelijkbaar gekleurde bonte muskaatduif. De soort wordt als zelfstandige monotypische eilandsoort beschouwd.

Beschermingsstatus

IUCN	Niet bedreigd
CITES	Niet vermeld
EU-soortenbescherming	Niet vermeld
Ringmaat	11,0 mm

Aanvullende bronnen

Afbeeldingen van de Witte muskaatduif

Afbeelding van Witte muskaatduif (Ducula luctuosa) — Elsterfruchttaube im Zoo Berlin (© Johannes Pfleiderer)

Beeldverantwoording

Charakteristische Färbung der Schwungfedern der Elsterfruchttaube - hellgrau mit dunkler Umrandung (© Johannes Pfleiderer)