Vruchtenduifprofiel

Zwartkraagmuskaatduif (Ducula mullerii)

Zwartkraagmuskaatduif (Ducula mullerii)

Soort in één oogopslag

De zwartkraagmuskaatduif (Ducula mullerii) is een grote muskaatduif van Nieuw-Guinea met een volledige zwarte halsband, kastanjebruine rug en donkere staart met lichte dwarsband. Er worden twee ondersoorten erkend. Het projectbestand is momenteel zeer klein.

Verspreiding
Nieuw-Guinea inclusief de Aru-eilanden, plus Boigu en andere noordwestelijke eilanden in de Torresstraat.
Grootte / kenmerken
ca. 38–41 cm | brede zwarte halsband die vooraan smaller wordt, kastanjebruine rug en donkere staart met lichte dwarsband | geslachten uiterlijk gelijkend
Status
Projectbestand zeer klein

Beschrijving

De zwartkraagmuskaatduif is goed herkenbaar aan de brede zwarte halsband die aan de voorkant smaller wordt. Deze sluit aan op de kastanjebruine rug; de donkere staart heeft een opvallende lichte dwarsband. Mannetjes en vrouwtjes lijken uiterlijk op elkaar. De soort is nauw verbonden met rivieren, seizoensgebonden overstroomd bos, moerasbos en mangroven in Nieuw-Guinea en kan voedselbronnen nomadisch volgen. Het zeer kleine projectbestand vraagt zorgvuldige coördinatie van herkomst, ondersoort en paarvorming.

Profiel & korte gegevens van Zwartkraagmuskaatduif

Nederlandse naamZwartkraagmuskaatduif
Duitse naamSchwarzhals-Fruchttaube
Wetenschappelijke naamDucula mullerii
GeslachtDucula
CategorieDucula - muskaatduiven
VerspreidingNieuw-Guinea inclusief de Aru-eilanden, plus Boigu en andere noordwestelijke eilanden in de Torresstraat.
OndersoortenDucula m. mullerii – zuidelijk Nieuw-Guinea inclusief Aru en de eilanden Boigu en Daru | Ducula m. aurantia – laagland van noordelijk Nieuw-Guinea van Cenderawasih Bay tot Astrolabe Bay.
Grootte / kenmerkenca. 38–41 cm | brede zwarte halsband die vooraan smaller wordt, kastanjebruine rug en donkere staart met lichte dwarsband | geslachten uiterlijk gelijkend
StatusProjectbestand zeer klein

Leefgebied en natuurlijk verspreidingsgebied

Rivier- en uiterwaardbos, seizoensgebonden overstroomd laaglandbos, moerasbos en mangroven, plaatselijk ook aangrenzende bosranden.

Voeding binnen het Europese Vruchtduivenproject

De soort eet hoofdzakelijk vruchten en bessen en kan regionaal het aanbod van vruchtdragende bomen volgen. In menselijke zorg moet een gevarieerd vruchtenrantsoen worden gecombineerd met uitgebalanceerd aanvullend voer voor frugivore duiven. Bij het zeer kleine bestand moeten voedselopname, lichaamsgewicht en conditie regelmatig worden geregistreerd.

Houderij binnen het Europese Vruchtduivenproject

Deze grote en krachtige soort heeft een ruime, gestructureerde en permanent vorstvrije volière nodig met lange vrije vliegroutes, stabiele hoge zitplaatsen en beschermde rustzones. Meerdere voerplaatsen en uitwijkmogelijkheden zijn vooral bij groepshuisvesting belangrijk. Het binnenklimaat moet stabiel en vrij van tocht blijven.

Kweek en nakweek

Het legsel bestaat doorgaans uit één ei. Bied rustige, hoog geplaatste en bijzonder stevige nestplaatsen met sterk takmateriaal aan. Bij het zeer kleine projectbestand moeten ondersoort, herkomst, paarvorming, afstamming, uitkomst en ontwikkeling van jongen volledig worden vastgelegd.

Ondersoorten en systematiek

Ducula m. mullerii – zuidelijk Nieuw-Guinea inclusief Aru en de eilanden Boigu en Daru | Ducula m. aurantia – laagland van noordelijk Nieuw-Guinea van Cenderawasih Bay tot Astrolabe Bay.

Bijzonderheden over de soort

De volledige zwarte halsband is onmiskenbaar. Meer dan veel andere Ducula-soorten is deze duif verbonden met rivier-, overstromings- en mangrovegebieden.

Beschermingsstatus

IUCNNiet bedreigd
CITESNiet vermeld
EU-soortenbeschermingNiet vermeld
Ringmaat11,0 mm

Aanvullende bronnen

Beeldverantwoording

  • Schwarzhals-Fruchttaube im Vogelpark Walsrode (© Johannes Pfleiderer)
  • 1.1 Schwarzhals-Fruchttauben im Vogelpark Walsrode (© Johannes Pfleiderer)
Nach oben scrollen